Jaźwiński znalazł liczne grono współpracowników oraz naśladowców, którzy propagowali jego metodę w szkolnictwie francuskim. Wśród nich szczególną rolę odegrali Józef Bem, który w 1843 opublikował własną pracę Exposé général de la Méthode mnémonique polonaise perfectionnée a Paris : bsuivi d'une application spéciale a l'histoire [...] oraz Feliks Napoleon Żaba. Metoda wzbudziła także zainteresowanie za Oceanem – w Brazylii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Liczni autorzy publikowali na jej temat swoje własne prace. We Francji publikowano wykłady metody Jaźwińskiego w wersjach pudełkowych wraz z zestawami edukacyjnymi zawierającymi tablice. O jej popularności mogą świadczyć kilkukrotnie następujące po sobie wydania: „Methode polonaise, inventee par Iazwinski”, „Méthode de A. Jazwinski, appliquée à la chronologie, l'histoire, la géographie, l'étude des langues pratique et théorique” 1839, „Explication de la carte chronographique pour Pótude de l'histoire d'apres la methode dite polonaise”.