Temat ten poruszył także rzymski erudyta Pliniusz Starszy, który stwierdził, że „słonie boją się najmniejszego kwiku świni”Historia naturalis VIII 9, 27..

Informacje znajdujące się w tekście Eliana (De natura animalium I, 38) potwierdzają, że Rzymianie wykorzystywali świnie bojowe podczas wojny toczonej w latach 280-275 p.n.e. z królem Epiru Pyrrusem, gdy na jego dwanaście ocalałych słoni w celu ich wystraszenia wypuszczono nie tylko kwiczące świnie, ale także stado baranów.

W VI wieku n.e. historyk bizantyjski Prokopiusz z Cezarei w Historii wojenNossov, Konstantin (2012). War Elephants. Oxford: Osprey Publishing. p. 43. . odnotował, że obrońcy Edessy zawiesili kwiczącą świnię na murach obronnych dla odstraszenia słonia bojowego władcy Persji Chosrowa Anoszirwana.

W źródłach historycznych zachowały się również relacje rzymskich autorów Poliajnosa i Eliana opisujące płonące świnie wykorzystane podczas oblężenia Megary przez króla Macedonii Antygona II Gonatasa w 266 roku p.n.e. Zostało ono przerwane, gdy Megarejczycy oblali niektóre świnie olejem lub smołą, podpalili je i popędzili w kierunku słoni bojowych wroga. Mocno wystraszone słonie uciekały w popłochu, często tratując na śmierć własnych żołnierzyHarden, A. (2013).