Wydłużona, smukła, zwężająca się ku tyłowi opistosoma (odwłok) ma przysadziste kądziołki przędne pary przedniej, smuklejsze i krótsze pary środkowej, najdłuższe pary tylnej, rozwinięty w formie kępki włosków stożeczek oraz stożkowaty wzgórek analny.
Nogogłaszczki samca mają lekko łukowate uda, szeroką apofizę retrolateralną na goleniach oraz kępkę włosków i palcowaty wyrostek na cymbium. Bulbus ma rozdwojoną apofyzę medialną wyrastającą z przejrzystej błony na nieregularnym tegulum, hematodochę środkową rozwiniętą w formie błoniastej torebki, subtegulum wykształcone w formie zesklerotyzowanego pierścienia na odsiebnym końcu hematodochy nasadowej oraz bardzo długi i cienki, czasem wręcz nitkowaty embolus. Charakterystyczną cechą rodzaju jest dobrze rozwinięty, błoniasty, wachlarzowato rozszerzony konduktor z wierzchołkiem w formie zesklerotyzowanej ostrogi. Budowa genitaliów samic odznacza się dużą zmiennością w obrębie rodzaju.