Po zakończeniu drugiej kadencji dziekana otrzymał podziękowanie od Wojewódzkiej Rady Adwokackiej, która w swojej uchwale stwierdziła, że dobrze zasłużył się adwokaturze. Następnie od 1973 roku do 1976 roku Bronisław Daniszewski był kierownikiem Zespołu Adwokackiego nr 2 w Białymstoku. W następnych latach wykonywania zawodu adwokata pełnił funkcję przewodniczącego Komisji Rewizyjnej (1982–1998) oraz przewodniczącego Zespołu Wizytatorów (1986–1989). Od 1998 roku aż do zaprzestania wykonywania zawodu adwokata w roku 2004 był członkiem Komisji Emerytów i Rencistów.
Za swoją działalność i wybitne zasługi został odznaczony Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1975 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Odrodzenia Polski. Nestor białostockiej palestryP. Fiedorczyk, P. Kowalski, Izba Adwokacka w Białymstoku 1951-2011, Adwokatura Polska, Warszawa 2011, s. 136–137.
Życie prywatne Podczas wojny, w wojsku – w brygadzie pancernej poznał swoją przyszłą żonę Janinę Grabowską, z którą miał dwie córki – Zofię i Małgorzatę.
Odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1975) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2000)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 listopada 2000 r.