Ekologia i występowanie Oba gatunki występują endemicznie na Nowej Gwinei w północnej części krainy australijskiej. T. varirata znany jest z Parku Narodowego Varirata w Prowincji Centralnej Papui-Nowej Gwinei, gdzie spotykany był na wysokości około 740 m n.p.m, oraz z Mount Kaindi w prowincji Morobe tego kraju. T. baiteta znany jest natomiast z Baiteta Forest w prowincji Madang w tym samym kraju.
Pająki te zasiedlają lasy. T. varirata znajdywano na drzewach iglastych, przypuszczalnie obłuszynach (Dacrydium), rosnących na przesiece. T. baiteta spotykano w koronach drzew zdominowanych przez Celtis latifolia.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2009 roku przez Wayne'a Maddisona na łamach Zootaxa. Nazwa rodzajowa pochodzi od słowa tabui, oznaczającego w języku koairi „pająk”. Maddison zaliczył do rodzaju trzy opisane w tej samej publikacji gatunki, typowym wyznaczając T. varirata. W 2020 roku Tamás Szűts i współpracownicy przenieśli jeden z nich, T. rufa, do rodzaju Waymadda, przy czym już Maddison zaznaczał, że gatunek ten może wymagać w przyszłości transferu.