Wyprodukowane karabiny były dostarczane jednostkom w ilości 16 na kompanię. Z reguły uzbrajano w nie dowódców plutonów i najlepszych strzelców. Doświadczenia wojenne dowiodły, że Mle 1917 wymagają starannej obsługi, ale w rękach dobrze wyszkolonych żołnierzy są bronią znacznie skuteczniejszą od karabinów powtarzalnych. Za ich największą wadę można uznać niewielki, zaledwie pięcionabojowy magazynek ładowany przy pomocy ładowników (jednak niewymiennych ze standardowymi ładownikami karabinu Berthier Mle 1907).
We wrześniu 1918 r. produkcję karabinów Mle 1917 wstrzymano, jednocześnie rozpoczynając ich modernizację. Zmodyfikowane karabiny oznaczone jako Mle 1918 miały skrócone lufy i były ładowane przy pomocy standardowych ładowników karabinu Berthier Mle 1907. Modyfikacjom tym poddanych zostało 4000 egzemplarzy. W 1935 r. część pozostałych karabinów została poddana kuriozalnej modyfikacji w wyniku której przekształcono je w karabiny powtarzalne (poprzez zaślepienie otworu gazowego w lufie). Dużą część niezmodyfikowanych Mle 1917 wycofano z uzbrojenia i zniszczono.