Elektrownia wodna Souapiti – największa w Afryce Zachodniej betonowa zapora wodna z wodną elektrownią grawitacyjną zlokalizowana na terenie Republiki Gwinei, na rzece , w regionie Mamou.
Pierwsze badania nad możliwością budowy elektrowni w tym rejonie sięgają lat dwudziestych XX wieku. W latach 1945–1950 służby zagraniczne Electricité de France, wspomagane przez przedsiębiorstwo Coyne i Bellier (dawna nazwa Tractebel), przeprowadziły pełną inwentaryzację terenu pod tym kątem. Projekt był kontynuowany do 1958, obejmując główne działania rozpoznawcze w terenie i rozpoczęcie prac nad kompleksem Souapiti-Kaléta. Składał się on z zapory skalnej z podziemną elektrownią w Souapiti, a następnie tunelu o długości 6 km do transportu wody w dół rzeki Kaléta. Prace przerwano w 1958, kiedy Gwinea uzyskała niepodległość.
Projekt był zawieszony do 2011, kiedy to Ministerstwo Energii i Środowiska Republiki Gwinei podpisało z (CWE) umowę dotyczącą budowy zapory i elektrowni. W sierpniu 2015 roku uruchomiono elektrownię wodną Kaléta o mocy 240 MW. Następnie CWE zaproponowało realizację projektu rozwoju elektrowni wodnej Souapiti, położonej 6 km w górę rzeki.