miało to miejsce dwa lata po oficjalnym zakończeniu kariery piłkarskiejEncyklopedia piłkarska FUJI, tom 23. Europejskie finały, GiA, Katowice 1999, s. 111.. Polski dziennikarz pisał: „Dzięki doświadczeniu i niezłej technice podporządkował sobie przebieg wydarzeń, zwalniał grę i przetrzymywał piłkę, ile się dało”Roman Hurkowski. Rumuńskie patenty, „Piłka Nożna Plus”, nr 11, listopad 2000, s. 24.. W drodze po pierwszy i ostatni triumf na arenie międzynarodowej Steaua pokonała mistrzów Danii (Vejle BK), Węgier (Budapest Honvéd FC), Finlandii (FC Kuusysi), Belgii (RSC Anderlecht), a w rzeczonym finale – po rzutach karnych (0:0, k. 2:0) – FC BarcelonęRSSSF: Champions’ Cup 1985-86 (Dostęp 24 sierpnia 2011)..
Zapytany po latach o ocenę swojej kariery piłkarskiej, Iordănescu powiedział:
Kariera reprezentacyjna
W reprezentacji Rumunii debiutował w 1971 w wieku dwudziestu jeden lat w meczu eliminacyjnym Igrzysk Olimpijskich z Albanią (2:1), chociaż – jako że gry olimpijskie bywają nie uwzględniane w statystykach – za oficjalny debiut uznaje się też mecz eliminacji mistrzostw Europy 1972 z Finlandią w tym samym roku.