Morfologia Owocnik Rozpostarty i ściśle przytwierdzony do podłoża, średniej grubości (0,1–0,2 mm), w stanie żywym błoniasty, po wyschnięciu skorupiasty. Powierzchnia bladoochrowa, żółtawo cynamonowa do szafranowej. Brzeg ostry i niezróżnicowany, lub wąsko i drobno włókienkowaty (przy powiększeniu 50 ×). Hymenium gładkie, aksamitne (przy powiększeniu 50 ×) z powodu wystających cystyd. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki o szerokości 2–4 µm, żółtawe, strzępki w dolnej części nieco grubościenne, pod skórką przeważnie cienkościenne, bogato rozgałęzione e sprzążkami. Na podłożu znajduje się cienka warstwa wolnych strzępek, podczas gdy większość owocnika składa się z gęsto zbitych i zlepionych, głównie pionowych strzępek tworzących subhymenium. Rozwarstwienie jest zwykle widoczne, ale zależy od wieku i warunków wzrostu owocnika. Sprzążki są trudne do zaobserwowania w gęsto zbitych strzępkach. Cystydy liczne, 80–120 × 5–7 µm, wystające nad hymenium na 40–60 µm, cylindryczne lub wierzchołkowo zwężające się, rzadko nieco maczugowate, o ścianach u podstawy grubych. Mają sprzążki bazalne i zwykle również 1–3 przegrody. Podstawki 24–30 × 5–6 µm, zwykle z 4 cienkimi sterygmami, wąsko maczugowate do prawie cylindrycznych, z wiekiem nieco grubościenne i dlatego nie kurczą się po wyrzuceniu zarodników.