II wojna światowa Wybuch II wojny światowej zahamował rozwój placówki. 10 września 1939 roku wojska niemieckie zajęły budynek Szkoły Powszechnej nr 2, dewastując go. Ze szkoły uratowano kilka ksiąg ocen, pieczęć szkoły oraz sztandar, a stało się to z inicjatywy ówczesnego kierownika szkoły Jana Bojarskiego. Od 1939 ze względu na brak miejsca lekcje prowadzono w prywatnych izbach i mieszkaniach. W czasach okupacji niemieckiej liczba osób uczęszczających do placówki wynosiła ponad 3000, lecz na zajęcia uczęszczało ponad 2500 dzieci, a szkołę ukończyło niecałe 300 osób. W międzyczasie Jan Bojarski wraz z Radą Pedagogiczną i rodzicami prowadził działania dążące do odbudowy budynku szkolnego.
Oficjalnie w 1945 roku ukończono odbudowę budynku przy ulicy Elektrycznej. W dniu 24 czerwca 1945 roku, w XXV-lecie istnienia szkoły, odbyła się uroczystość otwarcia odbudowanego budynku, podczas której odsłonięto popiersie patronki szkoły, którego autorem był Zbigniew Dunajewski.