Goya namalował mało urodziwą twarz damy bez upiększeń. Ma dość twardo zarysowany podbródek, zaciśnięte usta, duży, nieco zakrzywiony nos. Według Jeannine Baticle jej duże oczy przypominają drapieżnego ptaka, a zdaniem Juana Luny frontalny charakter przedstawienia przywołuje na myśl galiony zdobiące dzioby statków. Postać jest przysadzista, a liczne ozdoby i biżuteria niskiej jakości pogarszają ogólny efekt estetyczny. Modelka prawdopodobnie była z portretu bardzo zadowolona, gdyż zlecono wykonanie dwóch kopii. Jedna znajduje się w kolekcji Montero de Espinosa w Madrycie, a druga, pochodząca z kolekcji rodziny książąt de Andría, w Stanach Zjednoczonych.
Proweniencja Obraz należał do kolekcji markiza de Corvera, hrabiego de Pradère, kolekcji Demotte w Paryżu (ok. 1923) i prywatnej kolekcji w Stanach Zjednoczonych. Zakupiony w 1968 przez Bayerische Hypotheken- und Wechsel-Bank w 1968 roku został zdeponowany w Starej Pinakotece, a następnie eksponowany w Nowej Pinakotece w Monachium.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w Nowej Pinakotece w Monachium