Hałyna Sylwestriwna Sewruk (ukr. Галина Сильвестрівна Севрук; ur. 18 maja 1929 w Samarkandzie, zm. 13 lutego 2022) – ukraińska rzeźbiarka, jedna z przedstawicielek szistdesiatnyków.
Życiorys thumb|Sewruk na okładce pisma „Kultura i żyttia” z 2018 roku Urodziła się w Uzbekistanie, w przebywającej na wymuszonej emigracji rodzinie architekta Sylwestra Martynowycza i Iryny Dmytriwnej. W 1930 roku rodzina wróciła na Ukrainę (wówczas Ukraińska SRR), najpierw do Charkowa, a pod koniec wojny – do Kijowa. W 1959 roku artystka ukończyła studia malarskie w Kijowskim Państwowym Instytucie Sztuki (obecnie ). Odmawiała tworzenia portretów działaczy partyjnych, mających przedstawiać ich w pozytywnym świetle i rozpoczęła współpracę z kijowskim klubem młodzieży twórczej , będącym jednym z ośrodków szistdesiatnyków. W latach 1964–1985 pracowała w pracowni ceramicznej na terenie soboru Mądrości Bożej w Kijowie. Pod wpływem kierownik pracowni Niny Fedorowej i jej męża, zainteresowała się ideałami rozstrzelanego odrodzenia. W 1964 roku, z okazji 150. rocznicy urodzin Tarasa Szewczenki, wraz z Ałłą Horską, Opanasem Załywachą, Ludmyłą Semykiną i Hałyną Zubczenko, wykonała witraż „Szewczenko. Matka”, który miał zostać umieszczony w czerwonym budynku Uniwersytetu Kijowskiego.