Historia Pierwsze wzmianki o możliwości powstania systemu komunikacji szerokopasmowej pojawiły się na początku XX w., w książce pioniera radiofonii Jonathana Zanecka. Pionierami w jej zastosowaniu byli Niemcy, którzy wykorzystali go na niewielką skalę przeciwko Brytyjczykom w czasie I wojny światowej. W okresie międzywojennym pomysły stworzenia systemu przedstawili m.in. pracujący dla polskiego wywiadu inż. Leonard Danilewicz i Willem Broertjes, który otrzymał na niego patent US 1,869,659 w 1932 roku.
Podczas II wojny światowej w US Army Signal Corps wynaleziono tajny system komunikacji zwany SIGSALY, który w działaniu wykorzystywał sygnał szerokopasmowy. Najbardziej znany patent, dotyczący systemu komunikacji szerokopasmowej, należy do aktorki Hedy Lamarr i kompozytora Georga Antheila. Ich zamiarem było stworzenie sterowanej radiowo, odpornej na zakłócenia torpedy. W tym celu postanowili wykorzystać metodę, w której sygnał sterujący torpedami można nadawać nie na jednej, lecz na kilku częstotliwościach przełączając je w regularnych odstępach czasu, zarówno w odbiorniku, jak i w nadajniku. Synchronizacja miała być zapewniona przy pomocy kart perforowanych. Wykorzystali system analogiczny do stosowanego w sterowanej papierowymi kartami dziurkowanymi pianoli.