Jerzy Grosicki, także Jerzy Powała-Grosicki (ur. 24 lutego 1907 w Humaniu, zm. 28 lutego 1981 w Warszawie) – polski działacz partyjny i państwowy, ekonomista, wicewojewoda poznański (1945–1947), podsekretarz stanu w Ministerstwie Aprowizacji (1947–1948) oraz Ministerstwie Kultury i Sztuki (1948–1949).
Życiorys Syn Brunona (1883–1932). W latach 1925–1928 udzielał korepetycji i pracował dorywczo w Poznaniu. W 1929 był pracownikiem biurowym przy Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu. W okresie 1930–1931 prowadził księgi handlowe różnym firmom na terenie Poznania. Od 1 września 1931 do 31 maja 1933 był pracownikiem kontraktowym Izby Skarbowej w Poznaniu. W 1933 na Uniwersytecie Poznańskim uzyskał tytuł magistra nauk prawno-ekonomicznych. Następnie między 1 czerwcem 1933 a 31 grudniem 1935 pozostawał zastępcą naczelnika Urzędów Skarbowych w Gnieźnie i Jarocinie, a od 1936 do 1939 kierował drugim z nich.
Podczas okupacji niemieckiej, w okresie od 15 grudnia 1940 do 10 lutego 1945, pracował jako buchalter Centrali „Społem” w Krakowie, następnie od marca do maja 1945 był pełnomocnikiem Zarządu i kierownikiem działu organizacyjnego w Zarządzie Głównym „Społem” Warszawa–Łódź. W tym okresie przystąpił do Polskiej Partii Socjalistycznej.