Przypadkowe wysłanie tokenów – Przypadkowe wywołanie funkcji transfer bez transferFrom w ERC-20 spowoduje utratę tokenów w kontrakcie odbiorcy Brak obsługi przychodzących transakcji – ERC-20 nie informuje odbiorcy o transakcji która się odbyła. Brak obsługi przychodzących transakcji tokenów oraz zablokowania niewspieranych tokenów Optymalizacja komunikacji – W ERC-20 aby wykonać transakcję address-to-contract należy wykonać dwie funkcje, approve oraz transferFrom. W ERC-223 jest to pojedyncza transakcja, która zużywa 2 razy mniej gasu Różnica w zachowaniu – Upodobnienie funkcjonowania do transakcji Ethereum, dzięki temu unikamy błędów podczas przesyłania tokenów oraz ułatwiamy pracę deweloperom kontraktów.
Przykładowa implementacja tokena ERC-20 Każdy może stworzyć swojego tokena w prosty sposób za pomocą platform internetowych z wirtualna maszyną Ethereum (EVM – Ethereum Virtual Machine) takich jak ethfiddle czy remix.ethereum.
Istnieją również biblioteki do bezpiecznej implementacji smart kontraktów takie jak OpenZeppelin.
Do implementacji na powyższych stronach potrzebny jest poniższy kod w języku , który odpowiada za tworzenie tokenu.
pragma solidity ^0.6.0;
interface IERC20 {