Tenrekowiec wyżynny (Hemicentetes nigriceps) – gatunek ssaka z rodziny tenrekowatych w rzędzie afrosorkowców. Wyróżnia się charakterystycznym kolczastym futrem, czarnym w płowe pasy. Endemit Madagaskaru ze wschodniej części Płaskowyżu Centralnego, żyje w lasach i górskich wrzosowiskach, dobrze radząc sobie w siedliskach zdegradowanych przez człowieka. Poluje na drobne bezkręgowce, głównie pierścienice, sam będąc obiektem polowań madagaskarskich ssaków i węży. Jest jadany przez człowieka. Nie zagraża mu wyginięcie.
Genetyka Kariotyp liczy 38 chromosomów. Tyle samo występuje u drugiego gatunku tego rodzaju.
Budowa Tenrekowiec wyżynny należy do większych przedstawicieli rodziny tenrekowatych. Głowa i ciało mierzą od 12,4 do 17,4–18 cm, średnio 14 cm, nieco więcej niż u tenrekowca pręgowanego. Ucho mierzy od półtora do 2,1 cm. Stopa mierzy od 2,1 do 2,5 cm. Brak ogona. Ciało waży między 39 a 129 g, a więc więcej od tenrekowca pręgowanego, jednak mniej od osiągającego i 2 kg tenreka zwyczajnego. Marshall i Eisenberg podają masę ciała 80–150 g, mniejszą niż u drugiego gatunku.