Jednak z powodu słabszych występów Rumunów w innych spotkaniach na mistrzostwa pojechali Hiszpanie.

Pițurcă po raz ostatni w kadrze zagrał 18 listopada 1987 w meczu eliminacyjnym z Austrią (0:0). Łącznie w trzynastu grach strzelił sześć goli.

Kariera szkoleniowa 1991–1998: pierwsze lata pracy szkoleniowej Po zakończeniu kariery piłkarskiej został włączony do sztabu szkoleniowego Steauy Bukareszt, gdzie w sezonie 1991–1992 był asystentem Emerica Jeneia, a po jego zwolnieniu tymczasowo przejął jego obowiązki, zanim do klubu nie powrócił Anghel Iordănescu. Zdobył w tym krótkim okresie Puchar Rumunii.

Pierwszą pracę w charakterze opiekuna drużyny seniorów dostał w klubie, w którym zaczynał piłkarską karierę: w Universitatei Craiova. Prowadził ją w rozgrywkach 1994–1995, które drużyna zakończyła na drugim miejscu, a jej zawodnik, Gheorghe Craioveanu, zdobył koronę króla strzelców. Udany sezon w Craiovej sprawił, że młodym trenerem zainteresował się Rumuński Związek Piłki Nożnej. Pițurcă otrzymał propozycję prowadzenia reprezentacji młodzieżowej, która miała – jako gospodarz – zapewniony start na mistrzostwach Europy U-21 w 1998. W meczach grupowych młodzi Rumuni pokonali m.in. rówieśników z Litwy i Irlandii, ale w ćwierćfinale ulegli Holendrom (1:2). Wśród podopiecznych Pițurki byli wówczas m.in.