Od marca 2014 uczestniczył w protestach w Odessie i w dniu 21 kwietnia 2014 ogłosił się przywódcą Odeskiej Republiki Ludowej oraz Ludowej Republiki Noworosji, obydwie jednak faktycznie wówczas nie powstały (Noworosja miała obejmować część lewobrzeżnej Ukrainy oraz południe kraju). W kolejnych tygodniach przebywał na Krymie, w tym podczas starć z 2 maja 2014, w których zginęło kilkudziesięciu prorosyjskich aktywistów (pozostawał z nimi w kontakcie telefonicznym). 24 maja 2014 powołano do życia Federacyjną Republikę Noworosji (składającej się z Donieckiej Republiki Ludowej i Ługańskiej Republiki Ludowej), w której następnie objął funkcję głowy państwa. Wobec wewnętrznych podziałów oraz braku dalszych sukcesów separatystów znaczenie tej federacji okazało się niewielkie, podobnie jak rola polityczna Kaurowa. 20 maja 2015 ogłoszono zakończenie istnienia Federacyjnej Republiki Noworosji przy podtrzymaniu Donieckiej i Ługańskiej Republiki Ludowej. W czerwcu i lipcu 2014 objęty sankcjami Stanów Zjednoczonych oraz Unii Europejskiej ze względu na wzywanie sił rosyjskich na teren Ukrainy.