Genitalia samicy różnią się od tych u rodzaju Pirata zbiornikiem środkowym dłuższym i zwykle mającym większą średnicę niż zbiornik boczny. Nogogłaszczki samca wykazują liczne różnice między rodzajami w budowie bulbusa. U Piratula subtegulum jest położone bardziej i krótkie, nie dłuższe niż połowa wysokości bulbusa, apofiza tegularna jest duża i C-kształtna, kanalik nasienny ma przebieg niemal poziomy, a apofiza subterminalna embolusa jest mała, czasem listwowata lub kikutowata i tylko u P. meridionalis zakończona ostro.
Ekologia i występowanie Pająki te występują głównie w pobliżu wód słodkich. Zdolne są do chwytania ofiary znajdującej się pod taflą wody. W polowaniu wykorzystują głównie zmysł wzroku.
Rodzaj ten ma zasięg holarktyczny. Centrum jego bioróżnorodności znajduje się na Dalekim Wschodzie Palearktyki. Najliczniejszą faunę ma Rosja, gdzie występuje 14 gatunków. 11 gatunków odnotowano w Japonii, a 10 gatunków w Chinach. 5 gatunków stwierdzono w nearktycznej Ameryce Północnej. Fauna Europy liczy sobie 6 gatunków, z których w Polsce stwierdzono pięć.