ścinki letniej, cięć pielęgnacyjnych, żywicowania sosny, na stan zdrowotny i sanitarny lasu;
2) dynamika populacji gradacyjnych szkodników liściożernych ze szczególnym uwzględnieniem brudnicy mniszki i barczatki sosnówki;
3) metody postępowania ochronnego w drzewostanach uszkodzonych przez czynniki biotyczne (gradacje foliofagów i kambiofagów) oraz abiotyczne (wiatr, okiść, pożar, powódź itp.);
4) metody prognozowania występowania szkodliwych owadów leśnych;
5) wykorzystanie feromonów i kairomonów w ochronie lasu.
Opracowywał pro-ekologiczne metody ochrony lasu przed szkodliwymi owadami, a szczególną uwagę poświęcił feromonom i kairomonom owadów leśnych, m.in. brudnicy mniszki, barczatki sosnówki, strzygoni choinówki, zwójki sosnóweczki, kornika drukarza, rytownika pospolitego, drwalnika paskowanego, cetyńca większego i szeliniaka sosnowca. Badania w tym zakresie były prowadzone w ścisłej współpracy z Zakładem Doświaczalnym Chemipan Instytutu Chemii Fizycznej i Instytutu Chemii Organicznej PAN. Zaowocowały one uzyskaniem 13 patentów i wzorów użytkowych na atraktanty i pułapki do odłowu owadów oraz rozpoczęciem produkcji i wdrożeniem do praktyki 10 atraktantów owadów leśnych. Tematyce tej poświęcona była praca habilitacyjna pt.