Z połączenia dwóch kamienic utworzono wówczas trójskrzydłowy, trzykondygnacyjny budynek z wewnętrznym dziedzińcem przykryty dachem mansardowym. W takiej formie przetrwał kolejne trzydzieści lat, kiedy to fasadzie nadano bardziej barokową formę. W 1802 roku ówczesny Urząd Kamery Królewsko-Pruski został przeniesiony do pałacu Hatzfeldtów, a budynek urzędu został sprzedany w ręce prywatne. W latach 1809–1836 jego właścicielem był hrabia Leopold von Schaffgotsch.

Opis architektoniczny Obecnie jest to czteroskrzydłowy, czterokondygnacyjny budynek wzniesiony w formie pałacu miejskiego o układzie jednotraktowym i dwutraktowym. W skrzydle zachodnim znajduje się zabiegowa klatka schodowa. Pomieszczenia w niższych kondygnacjach zachowały sklepienia kolebkowe z lunetami oraz sklepienia żaglaste. Sześcioosiowa elewacja od strony pl. Biskupa Nankiera jest boniowana w narożnych lizenach. W drugiej osi od strony zachodniej znajduje się piaskowcowy portal wejściowy;