Teatr Jako aktor był bardzo pracowity. W niecałe dwa lata po swoim debiucie zagrał czterdzieści pięć ról, przeważnie podrzędnych. Fizjonomia i usposobienie bardzo mu pomagało w odtwarzaniu ról komediowych. W 1864 zagrał główną rolę w sztuce "Ociec debiutantki". Decydujące znaczenie miała rola Fromentela w sztuce "Safanduły", gdzie wspólnie z Alojzym Żółkowskim i Wincentym Rapackim stworzyli legendarny tercet aktorski.
Władysław Bogusławski tak przedstawiał jego aktorstwo: „Od dawnej szkoły wziął czystą i wyraźną dykcję, sumienność w rozpatrzeniu materiału roli” zarazem „od nowej naturalność, swobodę, która właśnie dlatego nie przechodzi w zaniedbanie, lekceważenie lub samowolę osłonioną sztandarem realizmu, że ją w karbach trzymają zasady”.
Spektakle teatralne (wybór)