W kolejnych latach został też absolwentem Kursu Doskonalenia Oficerów w Wojskowej Akademii Politycznej w Warszawie (1957), Wydziału Historyczno-Socjologicznego Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR (magisterium w 1967), studiów podyplomowych z pedagogiki i dydaktyki wojskowej (1975) oraz kursu taktyczno-operacyjnego (1975).
W 1952 służył w 19 Brygadzie WOP, później odbywał m.in. ćwiczenia „Wybrzeże 1969” w Bałtyckiej Brygadzie WOP. Został zatrudniony jako wykładowca historii Polski w Centrum Szkolenia WOP w Kętrzynie, gdzie przeszedł kolejne szczeble kariery od wykładowcy, starszego wykładowcy, kierownika cyklu szkolenia przedmiotów społeczno-politycznych, zastępcy Komendanta oraz od 1985 do sierpnia 1990 – komendanta. W 1990 przeszedł w stan spoczynku.
Od 1952 należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1984 członek Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Olsztynie, od 1986 do 1986 zasiadał w jego egzekutywie. Przez trzy kadencje radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Olsztynie, był przewodniczącym jej Prezydium od 4 listopada 1981 do jesieni 1989, kiedy zastąpiła go Irena Mierzejewska-Grabowska. Działał ponadto społecznie, kierował sekcją lekkiej atletyki w klubie Granica Kętrzyn oraz należał do stowarzyszeń żeglarskich i Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego.