mały|Matka Boża Pocieszenia z Nowego Sącza Obraz Matki Bożej Pocieszenia – obraz znajdujący się w kościele pod wezwaniem św. Ducha w Nowym Sączu.
Historia obrazu Fundatorką Obrazu i ofiarodawczynią w 1569 jest panna Zofia Jordan z Zakliczyna, córka Spytka Wawrzyńca, później żona Samuela Zborowskiego. W 1784 z władze austriackie usunęły z kościoła księży norbertanów i zagarnęły wota składane przez wiernych. W 1832 kościół objęty został przez księży jezuitów, którzy wybudowali nowy ołtarz i umieścili w nim obraz. W tym czasie wielkie zasługi dla ożywienia kultu położył ks. Karol Antoniewicz. Trzydziesta rocznica koronacji obrazu świętowana była przez 6 dni, od 22 do 26 września 1993.
Opis obrazu Obraz namalowany jest na lipowej desce temperą na podkładzie kredowym przez nieznanego malarza. Powstał prawdopodobnie w 2 połowie XVI wieku i pochodzi ze szkoły krakowskiej. Obraz ma wymiary 129 x 200 cm i przedstawia Maryję siedzącą w pozycji tronowej. Jej twarz jest lekko zwrócona w lewą stronę i poważnie patrzy na pielgrzymów. Na plecy i ramiona spływają długie rozpuszczone brunatne włosy zakrywające lewe ucho. Ubrana jest w czerwoną suknię z długimi, wąskimi rękawami i przepasana jest wąskim paskiem jasnego koloru poniżej piersi. Na wierzchu jest szafirowy płaszcz z zieloną podszewką i szerokim złocistym oblamowaniem.