W 1799 lub 1800 Ewa wraz z braćmi wysłała listy, zachęcające społeczność żydowską do konwersji na chrześcijaństwo i zasilenie szeregów frankistów. Do zaproszenia dołączono prośbę o wsparcie finansowe ruchu poparte cytatami z nauk Jakuba Franka oraz obietnicami zbliżającego się mesjańskiego odkupienia. Autorytet Ewy Frank jako „świętej” zaczął upadać z powodu żądania przez nią prezentów w momencie dołączenia danej osoby do wspólnoty i wsparcia w finansowaniu działalności sekty. Przebywający w Offenbach am Main zostawali pozbawieni wszystkich oszczędności, które pozwoliłyby im opuścić dwór. Bracia nie umieli podtrzymać kultu Ewy. Wraz z upływem czasu liczba pielgrzymów i przepływ pieniędzy drastycznie spadały, co powodowało konflikty w obrębie „dworu”. Dopiero publiczne oświadczenie Ewy i braci, że wkrótce spłacą długi ojca, zdołało uspokoić nastroje w mieście.