Anna Węgrzynowska (ur. 18 maja 1897 lub 1899 w Odessie, zm. 30 października 1920 tamże) – wywiadowczyni Polskiej Organizacji Wojskowej, dama Orderu Virtuti Militari, uczestniczka wojny polsko-bolszewickiej, malarka.
Życiorys Była córką Bronisława (1854–1918) i Marii z Millerów Węgrzynowskich, jednym z pięciorga dzieci (3 siostry i 2 braci). Ojciec był kapitanem rosyjskiej floty czarnomorskiej, siostrzeńcem Józefa Sowińskiego, natomiast jej dziadek Arkady powstańcem styczniowym zesłanym na Syberię, którego majątek skonfiskowano. Matka Anny była posiadaczką ziemi koło Mesyny.
Po ukończeniu gimnazjum uczyła się malarstwa i rysunku, gdzie, według relacji brata Eugeniusza, wykazała kolosalne zdolności i prawdziwy talent. Studiowała w Warszawie, gdzie przy ul. Krasińskiego 15/145 mieszkała.
Początkowo współpracowała z Polską Organizacją Wojskową. Latem 1919 dołączyła do Komendy Naczelnej III POW w Odessie. Używała pseudonimów: Maria Dłuska i Karol Scholz. Zatrudniała się w wojskowych instytucjach sowieckich i ukraińskich, by prowadzić działalność wywiadowczą. W latach 1919–1920 była jedną z 5 wywiadowczyń POW w Odessie (pozostałe to Janina Holecka, Wiktoria Jokiszowa, Irena Rożałowska i Anna Scheitzowa).