Krystyna Juchniewicz (ur. 17 czerwca 1931 w Warszawie) – polska biolożka, specjalizująca się w paleobotanice, w szczególności analizie nabłonkowej roślin kopalnych. Przez większość kariery zawodowej związana z Muzeum Ziemi Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.
Życiorys Urodziła się 17 czerwca 1931 roku w Warszawie jako córka Aurelii z Kumatowskich i Zygmunta Juchniewicza, inżyniera leśnika, absolwenta Wyższej Szkoły Lasowej we Lwowie. Ojciec był wówczas nadleśniczym i zarządzał lasami Sękocińskimi pod Warszawą, gdzie pracował do końca II wojny światowej. Nauki pobierała początkowo w domu, a następnie w Gimnazjum i Liceum Heleny Miklaszewskiej w Łodzi. Maturę zdała w 1948 roku w XVI Państwowym Gimnazjum i Liceum Żeńskim w Łodzi.
W 1948 roku podjęła pracę w Zjednoczeniu Energetycznym Okręgu Łódzkiego jako sekretarka, gdzie pracowała do podjęcia studiów na Wydziale Biologii Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Łodzi w 1949 roku. Przeniosła się później na Wydział Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Łódzkiego, na którym w 1953 roku ukończyła studia I stopnia. W latach 1954–1958 pracowała w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Warszawie na stanowisku asystenta.