Z tego okresu (przed 1360) pochodzą freski w cerkwi w wiosce Matejcach koło Kumanowa. Na drzewie genealogicznym na freskach Helena, jej syn i prawdopodobnie siostra Heleny są przedstawieni (w przeciwieństwie do wszystkich innych drzew genealogicznych dynastii serbskiej) jako potomkowie rodu Asenowiczów-Komnenów, nie dynastii Nemaniczów.mały|Caryca Helena, Urosz I i Symeon SiniszaDo 1360 Helena była wymieniana w państwowych dokumentach jako władczyni na równo z synem. Po grudniu 1355 wybito monety z jej wizerunkiem. Uczestniczyła w posiedzeniach zgromadzenia sejmowego w Skopje wiosną 1357. W latach 1360–1361 była wymieniana w dokumentach jako całkowicie niezależna władczyni Seres. Nie później niż w listopadzie 1360 Helena zaczęła prowadzić niezależną politykę w regionie Siarki. Secesja była naturalnym etapem procesu rozpadu Serbii. Do 1365 Helena wprowadziła w Siar m.in. bizantyjską instytucję „sędziów powszechnych”. W latach 1360–1361 księstwo Heleny miało w pełni ugruntowaną strukturę państwową. Było dobrze zorganizowanym państwem feudalnym, które przed 1365 zostało zauważone na arenie międzynarodowej. Wiosną lub latem 1364 do Siar przybyła bizantyjska delegacja pod przewodnictwem patriarchy Kaliksta.