Berendtimiridae – wymarła rodzina chrząszczy z podrzędu wielożernych i nadrodziny sprężyków. Obejmuje dwa monotypowe rodzaje znane wyłącznie z inkluzji w bursztynie bałtyckim znalezionych w Zatoce Gdańskiej i pochodzących z eocenu.
Taksonomia i ewolucja Rodzina ta wprowadzona została w 1987 roku przez Josefa R. Winklera. Odkrył on w zbiorach Muzeum Historii Naturalnej w Berlinie inkluzję opisaną jako „?Lycidae”. Na jej podstawie opisał nowy gatunek, Berendtimirus progenitor, umieszczając go w monotypowym rodzaju Berendtimirus oraz monotypowej rodzinie Berendtimiridae. Kolejnego przedstawiciela rodziny opisał w 2020 roku Siergiej Kazancew. Jest nim Retromalisus damzeni, umieszczony w monotypowym rodzaju Retromalisus.
Oba zaliczane do tej rodziny gatunki znane są wyłącznie z pojedynczych inkluzji w bursztynie bałtyckim znalezionych w Zatoce Gdańskiej i pochodzących z eocenu. Winkler umieścił Berendtimiridae w obrębie Cantharoidea, sugerując bliskie ich pokrewieństwo z rozgniotkowatymi (Omalisidae). W systemie Patrice’a Boucharda z 2011 roku Cantharoidea nie są już wyróżniane, a Berendtimiridae zaliczone zostały do nadrodziny sprężyków. Ponadto w 2018 roku na podstawie molekularnych analiz filogenetycznych rozgniotkowatym obniżono rangę do podrodziny w obrębie sprężykowatych. Na podstawie analizy okazu R.