Podczas wojny wraz z członkami Frontu przeniosła się do Polskiej Partii Robotniczej, gdzie została członkinią Komitetu Okręgowego oraz sekretarzem Komitetu Dzielnicowego, który współorganizowała z Mieczysławem Moczarem.
Została aresztowana przez Niemców w sierpniu 1943, a następnie wywieziona do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Została zamordowana przez Niemców 22 grudnia 1943 poprzez oblanie benzyną i podpalenie przed szeregiem więźniarek, co miało stanowić dla nich przestrogę, by nie organizowały ruchu oporu.
Życie prywatne Tekla Borowiak była córką Józefa Wojtczaka i Joanny z domu Klimkowskiej. W okresie 20-lecia międzywojennego wyszła za Józefa Borowiaka – telefoniarza pochodzenia polsko-niemieckiego, z którym zamieszkała przy ul. Częstochowskiej 22 w Łodzi. Mieli córkę – Henrykę Wandę (ur. 1920). Zarówno mąż, jak i córka Tekli Borowiak przeżyli II wojnę światową.
Wnukiem Tekli Borowiak jest polsko-amerykański reżyser i scenarzysta – Andrzej Krakowski.