Muzeum Brytyjskie posiada cztery jej medale przedstawiające głowy młodych dziewcząt, które podarowała instytucji: Medal 1 1887,1207.1, Medal 2 1887,0209.1 oraz Medale 3 i 4 1887,0209,2.
Znana w kręgach prerafaelitów ze względu na ciemnorude włosy i bladą skórę, pozowała do najbardziej znaczących obrazów Edwarda Burne’a-Jonesa. Pracowała jako modelka także dla Jamesa McNeilla Whistlera i Dantego Gabriela Rossetiego.
Życie osobiste W 1860 odrzuciła swojego pierwszego wielbiciela, George’a du Mauriera, który nazwał ją „niegrzeczną i niedostępną, ale o wielkim talencie i naprawdę cudownej urodzie”. Zamiast tego poślubiła dr Zambaco w 1860 roku i początkowo mieszkała z nim we Francji, aż do końca małżeństwa. W 1866 roku wróciła razem z dwójką dzieci, synem i córką, do swojej matki w Londynie, by kontynuować karierę rzeźbiarki.