Od 1946 prowadziła edukację artystyczną młodzieży wiejskiej na Kurpiach Zielonych, która zaowocowała pracą dyplomową o tańcach kurpiowskich. Z grupą 70 osób ze wsi Kadzidło, Wykrot i Olszyny stworzyła „Wesele kurpiowskie” wystawione na światowym festiwalu „Folklor ‘75” organizowanym w Belgii pod patronatem UNESCO. Przedstawienie zaprezentowano w skansenie belgijskim w Bokrijk koło Genk w Limburgii. Wcześniej widowisko zostało pokazano w Forcie Bema w Ostrołęce oraz w Płockim Amfiteatrze na Festiwalu Folklorystycznym Ziem Nadwiślańskich. Z zespołem z Czarni przygotowała i wystawiła widowisko na ogólnopolskich dożynkach we Wrocławiu. W połowie lat 60. XX wieku nagrała film Tam gdzie gziody i leluje, pomagała Tadeuszowi Samslowi w prowadzeniu zespołu Carniacy. W 1985 ukazała się jej książka Wesele kurpiowskie. W 1997 z okazji 60. rocznicy śmierci Karola Szymanowskiego, który opracował pieśni kurpiowskie na fortepian, doprowadziła do wystawienia Wesela na Kurpiach w Filharmonii Narodowej. Był to ostatni koncert z cyklu „Pieśń Ojczystej Ziemi”. Wystąpiła tam m.in. Apolonia Nowak, ceniona śpiewaczka kurpiowska.