Wiktor Zarecki, ukr. Віктор Зарецький (ur. 8 lutego 1925 r. w Białopolu, zm. 23 sierpnia 1990 r. w Kijowie) – ukraiński malarz.
Życiorys Urodził się 8 lutego 1925 r. w Białopolu w obwodzie sumskim. W 1953 r. ukończył Kijowski Państwowy Instytut Sztuki. Po uzyskaniu dyplomu podjął pracę wykładowcy w macierzystej uczelni, ale równocześnie pracował artystycznie jako grafik. Początkowo był przedstawicielem malarstwa realistycznego, a swoje obrazy tworzył podczas plenerów w rejonie Donbasu oraz Czarnobyla. Do jego najważniejszych prac z tego okresu należą Zbiory lnu (1960 r.) oraz Dziewczęta (1962 r.).
Artystycznie współpracował ze swoją późniejszą żoną, Ałłą Horską, a także innymi artystami, w tworzeniu wielkoformatowych mozaik i murali, m.in. Prometeusz, Ziemia i Ogień, które wykonano w gmachu szkoły średniej nr 47 w Doniecku, Drzewo życia oraz Ptak ze snu, które powstały w pomieszczeniach restauracji Ukraina w Mariupolu, a także Sztandar zwycięstwa, który odsłonięto w Muzeum Młodej Gwardii w Krasnodonie. W tym czasie nawet pomimo podporządkowania stylowi socrealistycznemu nie malował portretów polityków, a jedynie skupiał się na tematach m.in. ludności wiejskiej czy robotników. Równolegle tworzył także obrazy awangardowe.