Mirosław Nagielski, Warszawa 1656, s. 25. 3. Stanisława Witowskiego – 700 koni, 8 chorągwi, 4. Andrzeja Potockiego – 732 koni, 7 chorągwi, 5. Jakuba Potockiego pułk J. Lubomirskiego ok. 1000–1190 koni, 8 chorągwi dragonia Czarnieckiego pod Krzysztofem Duninem Wąsowiczem – 894 konie 3 chorągwie dragońskie (lekka jazda) – razem ok. 300 koni: 1. Chorągiew dragońska koronna Jerzego Sebastiana Lubomirskiego, 2. Chorągiew dragońska koronna Aleksandra Lubomirskiego 3. Chorągiew dragońska koronna Jana Sobiepana Zamoyskiego pospolite ruszenie woj. sandomierskiego – szacowane na ok. 1000 koni
Największą rolę w bitwie odegrały 4 chorągwie husarskie: 1. Chorągiew husarska koronna królewska pod Stefanem Czarnieckim 2. Chorągiew husarska koronna Władysława Myszkowskiego pod Władysławem Wilczkowskim 3. Chorągiew husarska koronna Jerzego Sebastiana Lubomirskiego pod Andrzejem Sokolnickim 4. Chorągiew husarska koronna Jana Zamoyskiego
W bitwie po szwedzkiej stronie brało udział ok. 3000 żołnierzy pod Badeńskim ok. 2 tys. pod Ritterem ok. 1 tys.
W literaturze Bitwa ta została opisana m.in. w powieści Potop Henryka Sienkiewicza.