Leszek Medard Ignacy Ratajski vel Leszek Partyka vel Lech Michalik vel Lech Leszczyński, po wojnie: Leszek Leszczyński pseud.: Żal, Wróg (ur. w Grodnie, zm. 17 maja 1975 w Gliwicach) – żołnierz Wojska Polskiego, Polskich Sił Zbrojnych, oficer Armii Krajowej, podporucznik piechoty, cichociemny.
Życiorys Po ukończeniu szkoły powszechnej w Grodnie i gimnazjum we Lwowie zdał maturę w 1934 roku. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w 1939 roku. W latach 1937–1938 uczył się w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu. Należał do klubu sportowego Czarni Lwów.
We wrześniu 1939 roku nie został zmobilizowany. Ochotniczo uczestniczył w obronie Lwowa. 21 września przekroczył granicę polsko-rumuńską. W styczniu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do 3 pułku piechoty na stanowisko zastępcy dowódcy plutonu, a następnie na kurs aspirantów w Camp de Coëtquidan. Służył w III batalionie 7 pułku piechoty 3 Dywizji Piechoty.
W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie przydzielono go na stanowisko dowódcy drużyny w Oddziale Rozpoznawczym 1 Brygady Strzelców. W listopadzie 1941 roku został przeniesiony do batalionu cekaemów I Korpusu Polskiego.