Maria Łańcucka-Środoń, Maria Łańcucka-Środoniowa (ur. 9 czerwca 1913 w Krakowie, zm. 21 marca 1995 tamże) – polska uczona, paleobotaniczka specjalizująca się w badaniu flor kopalnych trzeciorzędu. Profesorka Instytutu Botaniki im. Władysława Szafera Polskiej Akademii Nauk, członkini redakcji czasopisma naukowego Acta Palaeobotanica. Autorka ilustracji i map do wielu opracowań własnych i publikacji innych botaników.
Życiorys Urodziła się 9 czerwca 1913 roku w Krakowie jako córka Karoliny, z domu Sadowskiej (zm. 1940) i Stanisława Łańcuckiego, urzędnika bankowego (zm. 1949). Od 1919 przez rok uczęszczała do szkoły powszechnej w Krakowie, przez kolejne dwa lata do szkoły przy Prywatnym Seminarium Żeńskim im. S. Münnichowej w Krakowie, by klasę czwartą zaliczyć w XIII Szkole Powszechnej im. A. Mickiewicza w Krakowie. W latach 1923–1931 uczęszczała do Państwowego Gimnazjum Żeńskiego im. Królowej Wandy w Krakowie, w którym w 1931 zdała maturę.