Promotor 23 doktorów, recenzent 50 prac doktorskich i habilitacyjnych oraz 15 wniosków do tytułu profesora.
W latach 1981–2002 był członkiem Senatu Politechniki Wrocławskiej. W latach 1985–1987 był prorektorem Politechniki Wrocławskiej, w latach 1987–1993 dyrektorem Instytutu Technologii Maszyn i Automatyzacji PWr, a od 1993 r. przez dwie kadencje do 1999 r. pełnił funkcję dziekana Wydziału Mechanicznego. W 1995 r. stworzył, a następnie sprawował funkcję dyrektora, we Wrocławskim Centrum Transferu Technologii. Wykładał m.in. na uniwersytetach w Dreźnie (1972–1992) i Stuttgarcie (1985–2005). W 1993 r. zainicjował coroczne seminaria dziekanów wydziałów mechanicznych polskich uczelni i w uznaniu zasług w 1997 r. otrzymał honorowy tytuł dziekana dziekanów. Doktor honoris causa Politechniki Szczecińskiej (2002).
Znajdował się w składzie Rady Naukowej Centrum Badawczo-Konstrukcyjnego (1986–1990), był koordynatorem Centralnego Programu Badań Podstawowych (1986–1990) i członkiem Komitetu Badań Naukowych (1991–2004), a także należał do Rady Fundacji Nauki Polskiej (1997–2000).
Od 1952 r. był mężem Anny z domu Hładowskiej (1927–2017).