Wspomniany dokument zawierał postulat likwidacji anonimowości w sieci i podkreślał „suwerenne prawo państwa do określania polityki informacyjnej, technologicznej i ekonomicznej w narodowym segmencie Internetu”.
Według analizy Ośrodka Studiów Wschodnich już samo rozpowszechnianie pewnych treści w Internecie jest traktowane przez władze Rosji jako okoliczność obciążająca, zarówno z powodu dużej i niemożliwej do przewidzenia ilości odbiorców informacji, jak i ze względu na brak możliwości skutecznego zapobiegania rozpowszechnianiu tego typu informacji. W konsekwencji główni operatorzy Runetu bez większego oporu podporządkowali się nowym wytycznym i najczęściej blokują treści wskazane przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych, Komitet Śledczy, Prokuraturę Generalną lub Roskomnadzor, nawet wbrew obowiązującemu prawu. Filtrowanie treści przez poszczególne serwisy internetowe oraz blokowanie adresów sieciowych przez operatorów łączności weszły do grona głównych instrumentów polityki państwowej w zakresie Internetu.