Podczas swej pracy na UAM zajmował się również twórczością Prusa (między innymi jako promotor pracy Edwarda Pieścikowskiego dotyczącej powieści Lalka). Edward Balcerzan we wspomnieniu pośmiertnym podkreślił, że: „Jako pedagog był zdecydowanym przeciwnikiem wiedzy encyklopedycznej: koncentrował się wokół kilku problemów wybranych – uczył lektury wielokrotnej, zwolnionej, dokładnej, prowadzącej nie tyle ku bezbrzeżnym obszarom «wpływów i zależności», ile w głąb utworu, w najgłębsze struktury znaczeń i walorów estetycznych”.
thumb|upright=1.3|Stanisław Furmanik – szósty z lewej – na Zebraniu Wydziału Sztuki Ministerstwa W.R.i O.P., Warszawa, 1938 – zdjęcie udostępnione dzięki uprzejmości Barbary Vetulani, żony Armanda Vetulaniego thumb|upright=1.3|Stanisław Furmanik na wycieczce – w drodze ze Smolnik (północna Suwalszczyzna) nad jezioro Hańcza, wakacje, sierpień 1967 thumb|Stanisław Furmanik na tle budynku plebanii w Smolnikach (północna Suwalszczyzna), wakacje, sierpień 1967 W latach powojennych współpracował z Wyższą Szkołą Filmową w Łodzi. Od 1958 roku był jednym z redaktorów Słownika języka polskiego Polskiej Akademii Nauk pod redakcją Witolda DoroszewskiegoSłownik języka polskiego (Witold Doroszewski), t I Warszawa 1958, Polska Akademia Nauk, wyd. Wiedza Powszechna, s.V..