Po zapyleniu korona kwiatowa odpada, a owoce dojrzewają w ciągu 2 tygodni. W kwiatach klejstogamicznych dochodzi do samozapylenia, gdy tylko te niewielkie, zamknięte kwiaty osiągają 2–3 mm długości. Owoce powstające z tych kwiatów zawierają tylko 1-5 nasion i dojrzewają już w ciągu tygodnia. Kwiaty klejstogamiczne są nieliczne u roślin rozwijających się w dobrych warunkach świetlnych, wykształcają się częściej u roślin rosnących w silnym zacienieniu.
Rośliny pozostają zielone do nadejścia mrozów lub zamierają we wrześniu.
Rozsiewanie Zewnętrzne ściany owocu zbudowane są z komórek miękiszowych o cienkich ścianach i wysokim (około 20 atm) turgorze. Mają one tendencję do rozciągania się w kierunku dłuższej osi owocu, czemu przeciwstawiają się włókna kolenchymy w wewnętrznej części owocu. W trakcie dojrzewania owocu między warstwą wewnętrzną i zewnętrzną rośnie napięcie. Szwy między blaszkami owocolistków zrośniętymi w rurkę we wnętrzu owocu ulegają rozpuszczeniu i w końcu przy potrąceniu owocu dochodzi do gwałtownego rozpadu jego ścianek. Ścianki te zwijają się do wnętrza owocu, wyrzucając nasiona na zewnątrz (ballochoria) na odległość do 2 m. Ponieważ dochodzi do rozerwania tkanek, jest to proces nieodwracalny (odmiennie od ruchów nastycznych).