Elewacja, zakończona trójkątnym szczytem, powstała na przełomie XVI i XVII wieku. Dach budowli jest dwuspadowy, podzielony na każdą część kościoła, nakrywa go dachówka, tzw. karpiówka, w koronkę. Świątynię otacza neogotycki mur z 1870 roku.
W kościele znajduje się wielki ołtarz w stylu manierystycznym, wykonany na początku XVII wieku. Ufundował go właściciel Chełmonia – Zygmunt Konarski. On też zapewne ufundował obraz Matki Bożej Brzemiennej. Nie ma pisemnych dokumentów mówiących o tym, kto i kiedy go namalował, ale jest dokument rzeczowy, będący jak gdyby jego metryką, czyli ołtarz, w którym umieszczony jest cudowny wizerunek. Ołtarz i obrazy w świątyni związane są tradycją z dominikanami z Torunia. Trzy przedstawiają tajemnicę wcielenia Syna Bożego, a dwa boczne, nad mensą – Archanioła Gabriela i Matkę Bożą w ekstazie. U góry ołtarza znajduje się obraz Matki Bożej Różańcowej ze św. Dominikiem i św. Katarzyną ze Sieny, co jest symbolem tradycji dominikańskiej. W centrum nastawy jest umieszczony wizerunek główny, przedstawiający Matkę Bożą Brzemienną, który otaczają liczne srebrne plakietki wotywne pochodzące z XVIII i XIX wieku.