W 2009 przeniesiono go w stan spoczynku.
W latach 2010–2012 pełnił funkcję wiceministra w resorcie spraw zagranicznych kierowanym przez Vuka Jeremicia. Był też szefem jego gabinetu, gdy ten przewodniczył 67. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ. Objął funkcję dyrektora wykonawczego think tanku CIRSD założonego przez Vuka Jeremicia. Został też redaktorem naczelnym periodyku „Horizonti”.
Od 2017 do 2021 był wiceprzewodniczącym Partii Ludowej powołanej przez byłego ministra spraw zagranicznych. W lutym 2022 został ogłoszony kandydatem koalicji ugrupowań opozycyjnych w zaplanowanych na kwiecień tegoż roku wyborach prezydenckich. W marcu jego kandydatura została zarejestrowana przez państwową komisję wyborczą. W wyborach (zakończonych w pierwszej turze zwycięstwem Aleksandara Vučicia) zajął drugie miejsce z wynikiem 18,8% głosów. W kwietniu 2022 zrezygnował z członkostwa w Partii Ludowej, w tym samym roku założył nowe ugrupowanie pod nazwą „Srbija centar”. W wyborach w 2023 kandydował z ramienia nowej opozycyjnej koalicji Serbia przeciw Przemocy, uzyskał wówczas mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego Republiki Serbii.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Belgradzkiego Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Serbii Kategoria:Serbscy generałowie Kategoria:Serbscy parlamentarzyści Kategoria:Ludzie urodzeni w Kninie Kategoria:Urodzeni w 1962