José Antonio Marques Caballero lub Markiz Caballero (hiszp. José Antonio Caballero, marqués de Caballero) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi. Istnieje kilka wersji obrazu, możliwych replik autorskich lub kopii, za oryginał uznawany jest obraz znajdujący się w Muzeum Sztuk Pięknych w Budapeszcie.
Okoliczności powstania Okres pomiędzy nominacją Goi na pierwszego nadwornego malarza Karola IV w 1799 a inwazją napoleońską w 1808 r. był dla artysty czasem wielkiej aktywności i finansowej stabilizacji. W tym czasie powstało wiele portretów burżuazji, m.in. ministra sprawiedliwości José Antonia Caballera (1754–1821) i jego żony Maríi Soledad Rocha Fernández de la Peña. Caballero był wpływowym politykiem reakcjonistą, który miał opinię fałszywego i złośliwego. Aznar uważa, że taka charakterystyka markiza mogła być uwarunkowana politycznie, gdyż sprzeciwiał się ideom i politykom oświecenia takim jak Mariano Luis de Urquijo. W 1807 roku odziedziczył po swoim wuju tytuł markiza, prawdopodobnie z tej okazji zamówił portrety u Goi. Morales uważa, że Caballero i jego żona są błędnie tytułowani markizami de Caballero, gdyż José Antonio nosił jedynie podobnie brzmiące dwuczłonowe nazwisko „Marqués Caballero”.