Park Miejski w Głogówku – zabytkowy park o powierzchni 17 ha, położony niedaleko centralnej części Głogówka, w sąsiedztwie zamku. Granicę parku wyznaczają: ul. Pasternik (północ), Młynówka (zachód), ul. Piastowska (południe) i zabudowa Starego Miasta (wschód). Występują w nim rzadkie okazy drzew i krzewów egzotycznych.
Historia Park w Głogówku został założony w XVI wieku w miejscu dawnych fortyfikacji ziemnych z inicjatywy rodziny Oppersdorffów, właścicieli pobliskiego zamku. W części ogrodu zwanej Weingarten znajdowała pustelnia św. Prokopa nad rzeką Młynówką, ufundowana przez Oppersdorffów. Mieszkaniec pustelni, za pieniądze otrzymane od rodziny hrabiowskiej, miał za zadanie opiekować się otoczeniem zamku oraz kaplicami. W 1643 pustelnia została zdewastowana przez żołnierzy i częściowo spłonęła. W połowie XVII wieku obszar parku został poszerzony i nadano mu charakter wypoczynkowo-użytkowy.
W 1731 wybuchł drugi pożar pustelni św. Prokopa, w którym zginął pustelnik Jacob Marx. W 1779 hrabia Henryk Ferdynand von Oppersdorff odnowił pustelnię. Od 1808 budynek nie pełnił funkcji pustelni. Do lat 90. XIX wieku służył jako mieszkanie stróża parkowego, następnie stał się lamusem na narzędzia ogrodnicze.