W okresie od 1894 do 1907 łącznie spędził 4 lata w więzieniu, będąc 6-krotnie aresztowanym. Angażował się w nauczanie języka polskiego wśród żydowskich robotników, prowadził agitację wśród Rosjan, a także prowadził nabór do grodzieńskiego PPS. W związku z obawą przed wieloletnim więzieniem Szumow wraz z żoną wyjechał w 1908 do Paryża, do swojego przyjaciela – Jana Strożeckiego.
W Paryżu Szumow podjął współpracę ze Stróżeckim w jego zakładzie fotograficznym. 15 listopada 1911 otworzył własne atelier przy 5, , 37 w dzielnicy Montparnasse. W celu przypodobania się społeczności paryskiej korzystał z francuskiego wariantu zapisu imienia i nazwiska – Pierre Choumoff.
W 1911 Szumow wziął udział w wystawie fotografii du Nord de la France zorganizowanej przez stowarzyszenie Amicale-Photo, na której zdobył II nagrodę w kategorii portretu. W 1912 zdobył nagrodę paryskiego Photo-Clubu za portret matki z córką. W tym samym roku dzięki rzeźbiarzowi poznał Auguste’a Rodina, zostając jednym z jego fotografów. Dokumentował jego spotkania rodzinne i towarzyskie, wystawy, prace, prywatne wydarzenia jak m.in. ślub z Rose Beuret. Fotografował również Rodina na łożu śmierci oraz wykonał reportaż z jego pogrzebu.