Tułów ma pięć par odnóży pławnych. Pierwsza para ma silnie spłaszczone endopodit i egzopodit, ten drugi zwykle o pozlewanych członach. Druga para ma silnie spłaszczony endopodit z dwiema szczecinkami na krawędzi wewnętrznej drugiego członu. Trzecia para ma niezmodyfikowany endopodit z jedną szczecinką na krawędzi wewnętrznej drugiego członu. Egzopodity par drugiej, trzeciej i czwartej mają wszystkie kolce krawędziowe zewnętrzne z wiciami. Odnóża piątej pary rozdzielone są wolnym sklerytem międzybiodrowym i mają człony ostatnie szpatułkowate z trzema przydatkami, zwykle z dwoma kolcami szczecinkowatymi i jedną szczecinką.
Odwłok (urosoma) ma somity pierwszy i drugi przekształcone w kompleks genitalny, a te od trzeciego do piątego normalnie rozwinięte.
Samiec U samca szczękonóża są duże, o formie szczypców z nabrzmiałą podstawą i długim palcem ruchomym lub pazurem, służące przyczepieniu się do samicy. Pierwsza para odnóży jest słabiej niż u samicy zmodyfikowana. Endopodity par drugiej, trzeciej i czwartej są dwuczłonowe. Ostatni człon odnóży piątej pary jest szpatułkowaty z dwiema szczecinkami na wierzchołku. Odwłok ma zwykle nie tylko somity pierwszy i drugi, ale także trzeci włączone w duży kompleks genitalny.