W 1937 r. dzieła Prymaczenko trafiły na Wystawę Światową w Paryżu razem z dziełami jej przyjaciółki Paraski Wlasenko oraz ukraińskiego rzeźbiarza i malarza Iwana Gonczara. Cała trójka zdobyła medale. Dzięki tej wystawie z pracami artystki zapoznały się takie sławy jak Pablo Picasso, Marc Chagall czy Louis Aragon. Picasso po wizycie na paryskiej wystawie powiedział: „Klękam przed artystycznym cudem tej genialnej Ukrainki”. Sama artystka nie zdecydowała się pojechać do Francji i wróciła do rodzimej wsi. Nie podobało się jej w Kijowie, w wielkim mieście brakowało kontaktu z naturą.
Podczas pobytu w Kijowie poznała swojego przyszłego męża Wasyla Marynczuka, porucznika Armii Czerwonej. W marcu 1941 r. urodził się ich syn Fedir. W sierpniu we wsi pojawili się Niemcy grabiąc i mordując. Rozstrzelali brata Marii i 80 innych mieszkańców. Mąż w tym czasie walczył na wojnie, z której nie wrócił. W 1943 r. wojsko radzieckie wyzwoliło Bołotnię. Po wojnie artystka pracowała w kołchozie, wychowywała syna i opiekowała się rodzicami.