Historia eksploracji Górne wejście do jaskini jest łatwo dostępne i prawdopodobnie od dawna było znane miejscowym pasterzom i robotnikom leśnym. Jaskinię Złomisk odkrył dla nauki w 1954 roku Stanislav Šrol (1925-1992), liptowski speleolog, współodkrywca Jaskini Pokoju w Dolinie Demianowskiej, który doprowadził do przekopania dolnego wejścia i przeprowadził pierwszą eksplorację jaskini.
Dziś tradycyjnie system korytarzy dzieli się na tzw. Starą Jaskinię (słow. Stará jaskyňa) oraz Nowe Części (słow. Nové časti). Stara jaskinia, eksploatowana w 1954 r., o łącznej długości korytarzy ciągnących się w kierunku zachodnim, pod dolinkę Hlboké, nieco ponad 2,5 km, kończy się rozległymi podziemnymi jeziorami. Nowe części, które odkrył wiosną 1996 r. zespół, którym kierował P. Holûbek, są kilkakrotnie dłuższe, a ich najniższe partie leżą ok. 30 m poniżej powierzchniowego koryta Szczawnicy.
Barwiąc wody w jeziorze o nazwie Tichá tôňa, w najniższych partiach jaskini, wykazano łączność Jaskini Złomisk z niedaleką Jaskinią v Hlbokom, jednak nurkowie nie zdołali przedostać się przez dzielące je syfony.
Przyroda jaskini i jej ochrona W jaskini zimują 4 gatunki nietoperzy, spośród których najliczniejszy jest nocek duży.