Karatausia – wymarły rodzaj chrząszczy z rodziny bogatkowatych i podrodziny Parathyreinae, obejmujący tylko jeden opisany gatunek, K. maculata. Żył w jurze na terenie współczesnej Azji Środkowej.
Taksonomia Rodzaj i gatunek typowy opisane zostały po raz pierwszy w 1993 roku przez Witalija Aleksiejewa na łamach Paleontological Journal. Opisu dokonano na podstawie skamieniałości znalezionej w Formacji Karabastau na stanowisku Karatau-Michajłowka we wsi Ałlije w obwodzie turkiestańskim na południu Kazachstanu. Datuje się ją na kelowej w jurze środkowej. Nazwę rodzajową utworzono od lokalizacji typowej, zaś epitet gatunkowy maculata oznacza po łacinie „plamista”.
Morfologia Chrząszcz ten miał prawdopodobnie około 14 mm długości; część odciśnięta ma 10,6 mm. Głowa była duża, o wystającym czole i niemal tak szerokim jak oczy złożone ciemieniu. Przedplecze było 1,4 raza szersze niż dłuższe i o około 1/5 szersze od głowy. Jego krawędzie przednia i tylna były dwuwycięte, krawędzie boczne w przedniej ćwiartce zwężone ku kątom przednim, a dalej proste, kąty tylne proste, a powierzchnia punktowana i pobrużdżona. Bardzo mała tarczka miała zaokrąglony kształt. Pokrywy były nieco szersze od przedplecza, o bokach w przednich 3/5 prawie równoległych.