thumb|240px|Znaczek pocztowy poświęcony Leopoldowi von Ranke Leopold von Ranke vel Rung (ur. 21 grudnia 1795 w Wiehe, zm. 23 maja 1886 w Berlinie) – niemiecki historyk, który wprowadził do historiografii metody badawcze polegające na krytycznej analizie źródeł i ich obiektywnym badaniuChris Cook, John Stevenson, Leksykon nowożytnej historii Europy 1763–1999, Warszawa 2000, s. 401..
Życiorys Ukończył gimnazjum w Pforcie. Absolwent uniwersytetu lipskiego, doktoryzował się w 1817. W 1825 został wykładowcą uniwersytetu berlińskiego. W 1841 został mianowany historiografem państwa pruskiego. Wraz z Wilhelmem von Humboldtem jest twórcą doktryny indywidualistycznego historyzmu. Stworzył własną szkołę historyczną, która dominowała w niemieckiej historiografii I połowy XIX wieku.
Był członkiem zagranicznym Królewskiej Holenderskiej Akademii Sztuk i Nauk. W 1855 odznaczony Pour le Mérite za Naukę i Sztukę.
Dzieła Geschichten der romanischen und germanischen Völker von 1494 bis 1514 (1824) Fürsten und Völker von Süd-Europa im sechzehnten und siebzehnten Jahrhundert Die serbische Revolution.